Dag 27 – meer spelen
Opa Kees is weer een paar dagen te logeren. Wat een lieve man is dat toch! Ik krijg steeds koekjes van hem en ik hoef er niets voor te doen! Van mij mag hij altijd wel komen logeren.
Tante Annie is vandaag ook wezen kijken naar Roan. Ze vond dat hij zo’n mooie glanzende vacht heeft. Dat komt door mijn goede melk denk ik. Ik krijg heel lekker en duur puppyvoer zodat ik genoeg en goede melk heb voor Roan. We kregen ook nog eens twee kadootjes, een bal en een mooi blauw-wit touw, echt een jongenskleur. Dank je wel hoor tante Annie!
Roan heeft vandaag echt weer een mijlpaal gehaald. Hij kan wat beter lopen dan de afgelopen tijd, EN hij heeft ook voor het eerst met iemand anders gespeeld dan met mij. Het baasje vanochtend, en die merkte gelijk dat Roan ook al tandjes heeft en lekker doorbijt.
Dag 25 – zweefvliegen en meer spelen
Goedemorgen. MOET het baasje dat nou doen?! Roan was de hele ochtend onrustig en veel aan het piepen. Ik heb alles geprobeerd, wassen, voeden maar hij bleef maar onrustig. Het baasje liep een beetje te piekeren wat er nu aan de hand kon zijn en bedacht dat Roan waarschijnlijk wat afleiding nodig had. Afleiding goed, maar dan toch niet van die gevaarlijke dingen! Hij pakte Roan uit de bench, hield hem onder zijn kontje en voorpootjes vast en liet hem zo door de lucht vliegen. Hij praat dan heel rustig en laat de kamer een beetje zien, even een tijdje naar buiten kijken, mij even aan de neus snuffelen.
Het zal allemaal wel goed gaan maar ik maak me dan wel grote zorgen en loop maar strak aan de voet van het baasje mee. Het effect was wel goed. Roan werd rustig, snuffelde wat en toe hij het zat was zette het baasje hem op de slaapzak en toen wilde Roan even met mij spelen. Het baasje heeft zelden zoiets schattigs gezien zegt hij. Hoe ik voorzichting doe, en Roan, die zijn kopje amper nog stabiel kan houden, een klein beetje met elkaar spelen.
Hoera weer visite met een kindje die met me wil spelen!
Een collega van het baasje, André, kwam vandaag langs met zijn gezin. Zijn vrouw heet Carole en spreekt allerlei talen, ik begreep er niets van! Gelukkig het baasje wel. Frans, Nederlands, Engels poeh! Maar hun dochter Angela sprak gelukkig steeds Nederlands en dat kon ik goed verstaan.
En een leuk meisje dat het is! Ze wilde de hele tijd met me spelen en knuffelen! Vooral het spelen deel vind ik dan leuk. Casper vond het ook heel leuk. Hij zat eerst suf in zijn stoel maar na een tijdje kwam hij ook buiten spelen met Angela en mij.
Roan lag op zijn favoriete plekje te slapen. Tussen de bench en de tafelpoot. Zzzz, maar toen ging de deurbel en kwamen de buurtmeiden voor hem. Terwijl wij buiten lekker aan het spelen waren speelden zij binnen met Roan. Het baasje heeft ze wel goed op het hart gedrukt dat ze nog heel voorzichting met Roan moeten doen. Als hij voor ze wegkruipt moeten ze hem met rust laten, zo niet dan mogen ze nog even met hem knuffelen.
En dat deden ze ook braaf. Dus toen was Casper de klos! hahaha
Dag 19 – voor het eerst een beetje spelen
Het zat er de laatste dagen al een beetje aan te komen. Het baasje had al gemerkt dat Roan reageerde als hij heel enthousiast tegen hem praat. Ook meende hij gezien te hebben dat Roan letterlijk naar mijn lippen liep te happen maar hij had gelijk. Hij probeert echt een beetje met mij te spelen. En ik vind dat wel heel leuk! Dus ik probeerde vandaag een beetje terug te spelen maar dat kan nog niet merkte ik al snel. Hij is echt nog te klein.
Hij kan nog niet lopen. Hij schuift wat over de gladde vloer. Hij is ook zo groot en zwaar voor zijn leeftijd! Het baasje zal meer tapijt moeten neerleggen anders kan Roan niet goed leren lopen en moeten we straks naar de dierenarts omdat hij vergroeide pootjes heeft. Dus haast maken baasje!
Dag 18 – opa Kees komt oppassen
Ha wat gezellig. Heb baasje moet deze week weer werken maar opa Kees komt een paar dagen oppassen. Hij maakt de tuin weer heel netjes en heeft in de haven een paar mooie foto’s gemaakt.
Dag 16 – lekkere luie dagen
Ach wat is het leven toch goed. Het weer blijft maar mooi en de visite blijft maar komen en eten. Het baasje heeft vrijdag en zaterdag gebarbecued en wij genieten volop van het mooie weer.
Gezellig! Een barbecue!
Het baasje weet wel wat gezelligheid is! Hij heeft een paar vrienden uitgenodigd om gezellig te komen barbecuen. Het weer is nog steeds heerlijk en hij heeft een nieuwe barbecue gekocht. Opa Kees is erbij, Johan, Ingrid en Sander.
Ingrid heeft even lekker staan knuffelen met Roan, die daar nog steeds niet zoveel zin in heeft 
. Maar dat komt nog wel hoor. Ik was in het begin ook niet zo knuffelerig, en toen was ik al 8 weken! En moet je nu kijken. Elke ochtend met het baasje knuffelen op de bank. Lekker buikje aaien, heerlijk hoor.
Er valt voor mij bij dat soort feestelijkheden altijd wel iets te halen. Mensen die van honden houden kunnen het toch niet laten stiekem iets te geven! Terwijl zij gezellig aan tafel zitten ga ik bij hun voeten liggen en dan vooral goed opletten en snel zijn want anders is Casper me voor.
Dag 15 – ontwormen
We zijn vandaag allemaal ontwormd. Omdat Roan twee weken oud is moet hij voor het eerst ontwormd worden. Wormen zijn echt walgelijke beesten, die helaas in allerlei dingen zitten die wij weleens eten buiten. Om ervoor te zorgen dat wij als honden elkaar en het baasje niet besmetten moeten we regelmatig ontwormd worden.
Dat bleek nog een hele toer. Want hoe ontworm je een puppy die alleen nog maar zoogt bij zijn moeder. Het baasje had pillen gekregen maar hij zag het echt niet zitten om een pil achter in Roan’s keel te steken. Dus hij weer naar de dierenzaak. Daar kreeg hij pasta. Één mililiter per twee kilo. Maar wat weegt Roan inmiddels? Het baasje dacht 2 kilo. Roan zou dus nog op de keukenweegschaal moeten passen, want die weegt tot 3 kilo.
Het baasje legde Roan op de weegschaal en die sloeg gelijk door! Roan is dus al zwaarder dan 3 kilo! Dan maar op de mensenweegschaal. Batterijen leeg. En het baasje zag er al zo tegenop op Roan die pasta te moeten geven, toegegeven beter dan een pil maar toch zielig. Nadat het baasje twee nieuwe batterijtjes bij de winkel had gehaald kon Roan op de weegschaal. Hij weegt nu 3,2 kilo. Dat is een groei van 150 gram per dag ongeveer! Hij is toch wel een Labrador en geen Deense Dog?
Het baasje heeft uiteindelijk de pasta in zijn bekkie gedaan en vond dat natuurlijk heel zielig. maar het is niet anders. Hij wil toch niet dat al die wormen vrij spel krijgen?
Dag 15 – Het leven wordt weer een beetje normaler
Het leven wordt weer wat gewoner. Ik ben mooi afgevallen en heb steeds meer zin om ook mijn eigen ding weer te doen. Lekker bij het baasje zijn, een beetje spelen in de tuin. Maar vooral ook weer lekker wandelen in het bos!
De ochtend begint vaak met een fijne knuffel met het baasje. Eerst mag ik een tijd tegen hem aan zitten en dan draai ik me op mijn rug en gaat hij mijn buikje lekker aaien. Zo krijg ik in deze dagen ook nog een beetje aandacht!
Daarna zijn we vandaag naar het waterloopbos geweest waar ik lekker met stokken heb lopen zeulen en lekker heb gezwommen. Met het warme weer nam ik mijn kans in elke sloot of kanaal wat we maar tegenkwamen.
Het baasje was wat bezorgd over teken in het hoge gras maar het viel erg mee. Slechts een enkele teek heeft hij gevonden.
Dag 14 – Roan kruipt wat verder
Met Roan en mij gaat het goed. Hij groeit en groeit. Het is inmiddels een gezellige dikkerd! Hij vindt het lekker om gedeeltelijk of helemaal op het parket te liggen in plaats van op het kleed. Misschien vindt hij het te warm?
Het maakt mij niet zoveel uit. Op het parket kan ik hem ook prima voeden.
mdebruin
Sam
Roan
casper
